coole God :)

Laat ik maar weer is wat schrijven na een motiverende vakantie. Een vakantie met God samen. Een vakantie met veel vrienden samen. Een vakantie van eenheid en voor elkaar klaar staan.

Ik denk weer (stresserig) terug aan het begin. Tassen werden in enorme hoeveelheden in mijn huiskamer gesmeten, met het resultaat dat je een soort apenkooien effect kreeg om aan de andere kant te komen. Dat moest allemaal in de auto van mijn oma. Dat lukte dus niet. Met enkele telefoontjes en veel gevoel voor tassen anticipatie wisten we sarah's moeder met haar busje naar mijn huis te lokken om het overschot aan camping accesoires te vervoeren.
Eenmaal aangekomen waren we al snel geacclimatiseerd en kwamen de gitaren en djembe 's tevoorschijn voor de nodige gezelligheid. Onze buren en omliggenden kwamen enthousiast maar toch ook wel gluurderig een kijkje nemen en genoten van ons gezang. Dit werd later in de vakantie verboden omdat er andere mensen geklaagd hadden. Maar tot die tijd heeft God onze muziek gebruikt om harten aan te raken. Zo stonden onze buren met tranen in hun ogen voor ons toen we een lied speelden voor hun dochter, en hebben ze uiteindelijk ook gekozen om hun leven aan Jezus terug te geven!
Wat deden we normaal gesproken nog meer overdag? 'S ochtends rond 9 uur uit je bed, dan rustig ontbijten en ff je behoefte doen. Dan rond 10 uur of iets later naar het zwembad. Daar waren we dan wel een aardige tijd, al steld het zwembad niks voor. Een badje waar het op z 'n diepst 1.40 was, waar je niet mocht springen, duiken, met ballen mocht gooien of bommetjes mocht maken, en dat met toezicht van een camera. Al snel kwamen we erachter dat het bord er voor de sier hing en maakten we er een sprt van op een leuke wijze alle geboden van het zwembad te overtreden. Een huge opblaasboot, een gigantische strandbal, estafette met kinderen gooien (die dat zelf ook wilden ;)), heel veel stoeien, allerlei random spelletjes die we ter plekke bedachten. Dirk en Isa hielden het bij batsen.
Na het zwemmen was het vaak tijd voor de lunch, en voor anderen om boodschappen te doen, of naar het strand te gaan. Als het goed weer was gingen we heerlijk naar het zanderdige zand. Joshua en ik waren als kleine kinderen uren zoet met een zand stad, die dan 's avonds alweer kapot was gestampt door kinderen die opgeteld niet ouder waren dan ik zelf. Voor de rest was er ook veel tijd voor random chillen en veel diepe gesprekken.
Dan was het tijd voor koken. Isa, als onze moeder, nam de taak dan op zich met vrijwilligers om het avond eten klaar te maken. Het was altijd lekker, doch soms koud en te weinig...maar oke, ik had het niet beter gekunt. Alhoewel....ik heb wel de titel "master" ontvangen nadat ik de pannenkoeken apprentice was van David. Met het gevaarlijke pannenkoekenpan-zwaard makkte ik mijn meester af zodat ik zelf de master werd! (ha ha ha (evil lachje))
De avond was eerst altijd uitbuiken, afwassen en random chillen. Om 10 uur begonnen we dan met worshippen op het strand. Samen met een gaslamp of een kampvuur. Die tijden blijven me het meest bij van de vakantie. God kwam zo dicht bij dat niemand onveranderd is terug gekomen. De Heilig Geest openbaarden gaven aan mensen, God gaf ons een nieuwe diepgang in onze aanbidding, en en nieuwe liefde voor de mensen om ons heen. Hij schonk een aantal van ons een geestelijk zwaard en openbaarde ons dat we door engelen omgeven waren. Het was een hele intensieve tijd, maar ook een tijd waarin we Jezus beter leerde kennen en zijn wil meer leerde kennen.
Dat was dus een random dag uit de vakantie.
Daarna ben ik nog naar flevo geweest voor 1 dagje met Daniël en Levi. Dat was echt vet leuk! Heerlijke mosh-pit bij Disciple, en fijne aanbidding bij Rebecca st. James. En natuurlijk was Lydia er...:) dus dan zit het sowiso wel goed.
pff...nu een drukke tijd met veel dingen regelen voor school en verhuizen en meer van dat. Maar ik heb er wel zin in!
God heeft zoveel gegeven de laatste tijd, daar ben ik echt dankbaar voor.
En Hij zegent jullie dik!